دراک

دراک نام کوهي است، تصادفي من در کنارش بزرگ شدم.. اينجا دست‌نوشته‌هاي نامربوطم را مي‌گذارم

يادي از روزهاي گذشته

همراه شو عزيز ، همراه شو عزيز ،
تنها نمان به درد ،
كين درد مشترك ،
هرگز جدا جدا ، درمان نمي شود

دشوار زندگي ، هرگز براي ما
دشوار زندگي ، هرگز براي ما
بي رزم مشترك ، آسان نمي شود

تنها نمان به درد ،
همراه شو عزيز ، همراه شو ، همراه شو ، همراه شو عزيز ،
همرا ه شو عزيز ،
تنها نمان به درد ،
كين درد مشترك ، هرگز جدا جدا ، درمان نمي شود .

Advertisements

7 دیدگاه»

  هومان wrote @

هرگز هرگز جدا جدا درمان نمیشود
در جستجوی اب
در این کویر بی تفاوتی
در این طوفان بی اعتمادی
همه چیز در شن های یاس و نا امیدی
مدفون میشود
جای امیدی نیست
درد ها یکجا امده اند تا این فرهنگ اشفته را دگرگونتر کنند
چگونه درمان میشود این درد ها!
هومان

  foad wrote @

سلام
هرچند الان وقت ندارم وبلاگت را کامل بخونم اما مطمئنم مثل حرفات وبحثات پره از مطالبی که به آدم چیز یاد میده و کنجکاوی وتفکر آدم رو تحریک میکنه وشاید هم احساسات رو تحریک کنه هر جا هستی شاد باشی و اینو بدون یک خر کوهی همیشه خر کوهی میمونه و تبدیل به خر نمیشه

  هومان wrote @

سلام
به همه
میخواستم از فو ءاد بپرسم
این خر کوهی رو بیاره بده دست حمید چون من از تو این کوهها زیاد رفت و امد دارم شاید تونستم ببینم!
با این اصطلاحات بازی نکنیم
هر چه هستیم از همین جامعه هستیم
هر مشکلی هست از همه ماست
از ماست که بر ماست
سرگرمی برای خودمون نسازیم
کل کل نکنیم مشکلات رو با همین امکانات موجود و دشواریهای موجود تا چه حد میتونیم کاهش بدیم؟
همین

  احسان wrote @

این رو که خوندم من رو برد به سالها پیش. آرش بیشتر این رو زمزمه می کرد.
یاد باد آن روزگاران یاد باد!

  احسان wrote @

منظورم از «این» توی کامنت بالا این است:

همراه شو عزيز ، همراه شو عزيز ،
تنها نمان به درد ،
كين درد مشترك ،
هرگز جدا جدا ، درمان نمي شود

دشوار زندگي ، هرگز براي ما
دشوار زندگي ، هرگز براي ما
بي رزم مشترك ، آسان نمي شود

تنها نمان به درد ،
همراه شو عزيز ، همراه شو ، همراه شو ، همراه شو عزيز ،
همرا ه شو عزيز ،
تنها نمان به درد ،
كين درد مشترك ، هرگز جدا جدا ، درمان نمي شود .

  باران wrote @

همراه شو عزیز همراه شو عزیز
.
.
.
.
.
حتی اگه نمیتونیم مستقیم برای نقض حقوق بشر کار کنیم ام آگاه کنیم
دانشجو دانشجو اتحاد اتحاد
برخیزیم برخیزیم

  جعفر مرزوقی (برزین آذرمهر) wrote @

کوششی در رفع یک سوء تفاهم

شعر «رزم مشترک» (همراه شو رفیق) از جمله شعرهای مجموعه‌ی «بپا خیز ایران من» سروده‌ی برزین آذرمهر (جعفر مرزوقی) است که نخستین بار در سال ۱۳۵۵ به همت انتشارات «ارانی» در خارج از کشور، و بعدها، در سال ۱۳۵۸ توسط «نشر صلح» به سرپرستی آقای ناصر مؤذن در ایران منتشر گردید. این شعر همان زمان‌ها ـ البته بی آن‌که من در جریان آن قرار بگیرم ـ به ابتکار هنرمند چیره‌دست، پرویز مشکاتیان و با هنرمندی استاد شجریان به‌صورت سرود رزمی درآمد و امروز شاهد اجراهای دیگری نیز از آن هستیم. علاوه بر آن، شعر «محبوب من وطن» با آواز شهرام ناظری و شعر دیگری نیز از همین مجموعه، آن‌گونه که در سایت رسمی زنده‌یاد مشکاتیان آمده است، برای تنظم آهنگ «پیروزی» مورد استفاده‌ی استاد قرار گرفته است.

از آنجا که شعر «رزم مشترک» و اساساً خود مجموعه‌ی «بپا خیز ایران من» تا مدت‌ها به شاعر پرآوازه‌ی ما، سیاوش کسرایی نسبت داده می‌شد و حتی اینجا و آنجا به نام او به چاپ هم رسید، بنا به توصیه‌ی برخی دوستان، بهتر دیدم یادداشت کوتاهی همراه این شعر کنم و بدین ترتیب بکوشم تا شاید به این توهم سرسخت، ریشه‌دار و حتی گاه آزاردهنده که هنوز که هنوز است پایداری نشان می‌دهد، پایان بدهم.

به‌گمان من شما هم همچون من، بر این باورید که به هیچ وجه گوارا نیست که شاعر اثری، هر بارخود را در وضعیتی بیابد که مجبور باشد دلیل و مدرک بیاورد تا ثابت کند شعری که خود او سروده، متعلق به دیگری نیست و تازه همیشه موفق هم نباشد! بی‌شک شما بهتر از من می دانید که درافتادن با توهمی که بر اثر نفوذ برخی از رسانه‌های گروهی جا باز کرده و گسترش یافته، کار چندان ساده‌ای نیست؛ مگر آن‌که با سلاح برابر به جنگ آن رفت. دلیل رویکرد من به شما این است.

در ضمن به آنهایی که شک و یقین‌شان در این مورد، نیرومندتر از آن است که آماده‌ی پذیرش چیزی غیر آن باشند، پیشنهاد می‌کنم دست کم به فهرست مجموعه شعرهای زنده‌یاد سیاوش کسرایی، از انتشارات «نشر کتاب نادر»، سال ۱۳۸۴، مراجعه کنند و اگر در آن، اثری از مجموعه‌ی شعر «بپا خیز ایران من» و یا شعرهایی که از این مجموعه به آن شاعر پرآوازه نسبت داده می‌شود، یافتند؛ بر باور خود اصرار ورزند!

با احترام و سپاس
جعفر مرزوقی (برزین آذرمهر)

********

رزم مشترک

همراه شو رفیق
تنها
ممان به درد

کین درد مشترک
هرگز جدا جدا
درمان نمی شود

دشوار زندگی
هرگز برای ما
بی‌رزم مشترک
آسان نمی‌شود

تنها
ممان به درد
همراه شو رفیق

تیرماه ۱۳۵۲


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: