اين داستان در سه دوره قبل از انقلاب، زمان انقلاب و بعد از انقلاب اتفاق مي افتد.
چند سال قبل از انقلاب : مردي كه استاد دانشگاه در رشتة مردم شناسي است، وقتي با همسرش از خياباني عبور مي كنند، تصادف مي كند. رهگذران از كنار آن‏ها بي‎تفاوت عبور مي كنند و به همين سبب همسر استاد مي ميرد. وقتي استاد بهبود مي يابد و به خانه برمي‎گردد، از خشمي كه نسبت به بي‏تفاوتي مردم يافته است، تمامي اوراقي را كه در زمينة مردم شناسي تحقيق كرده، از پنجره به خيابان مي ريزد و با خود عهد مي كند كه ديگر براي مردم بي تفاوت كار نكند .
زمان انقلاب : چند سال بعد، زماني كه انقلاب ايران در اوج است ، استاد از همان پنجره شاهد قيام مردم است. عده اي از مردم زخمي شده اند و عده ديگري براي آن كه زخمي ها را نجات بدهند كشته مي شوند؛ گويي مردم ديگر بي تفاوت نيستند.
چند سال پس از انقلاب : استاد در خانه نشسته است. صداي يك تصادف را مي‎شنود و سر از پنجره بيرون مي برد.
يك جوان موتور سوار كه با ماشيني تصادف كرده، در حال جان دادن است و مردم دوباره بي تفاوت از كنار او مي گذرند.

در سکانسهای آخر فیلم ان معلم برای دانش جویان سخن می گوید:” سرنوشت یک ملت مانند یک شخص است، می خندد، گریه می کند ، شاد می شود، غمگین می شود، عصیان می کند، بر می خیزد، حرکت می کند و متاسفانه گاهی خود کشی می کند.”